تقابل و خصومت جمهوری اسلامی با غرب ریشه ای هویتی را داراست ، این غیریت انگاری و خصومت به عنوان هسته مرکزی هویت جمهوری اسلامی در زمان پهلوی دوم کلید خورد . این تقابل از زمان شروع انقلاب اسلامی تا به امروز نیز ادامه داشته است و روابط دو طرف همواره در حال افت و خیز بوده است لذا در این راستا پژوهش حاضر به دنبال پاسخ گویی به این سوال بوده است که سیاست افراطی تجددگرای پهلوی دوم چگونه بر مواضع ضدغربی جمهوری اسلامی ایران تاثیرگذار بوده است؟ و در راستای پاسخگویی یه این پرسش از روش توصیفی-تحلیلی و ابزار کتابخانه ای و سایت استفاده شده است و با بهره گیری از نظریه سازه انگاری این فرضیه مطرح شده است که شکل گیری هویت انقلاب اسلامی در دوره پهلوی دوم و ناشی از برخورد سیاست های تجدد گرای رژیم مذکور بوده است و رویکرد جمهوری اسلامی در بطن هویتی آن نهفته است و با رویکرد تقابل گرایانه ی پهلوی نسبت به غرب، در دوران انقلاب اسلامی و پررنگ شدن هویت مذهبی مردم ایران این خصومت و تقابل تشدید شد.
Soltani Renani M, marzbani F. (2024). The anti-western stances of the Islamic Republic of Iran under the influence of Pahlavi II's extreme modernism policy. IPSJ. 4(1), 31-52. URL: http://ipsj.iauh.ac.ir/article-1-100-fa.html
سلطانی رنانی محمد، مرزبانی فروزان. مواضع ضد غربی جمهوری اسلامی ایران تحت تاثیر سیاست افراطی تجددگرایی پهلوی دوم مطالعات سیاست بین الملل 1403; 4 (1) :52-31